اینجا باید زنده بماند

این روزها تنهاتر از همیشه در سن سی و چندسالگی همچنان روزها از پس هم میگذر

اما سالهاست که خاطراتم از آرزوهایم فراتر زده

دوستانی داشتم پاک و صادق مهربان و الان هیچ خبری از آنها نیست
دوستان وبلاگی من انگار همه رفته اند ، انگار همه مرده اند.... جز چند نفر انگشت شمار که حتی فکر نکنم کمنتهای مرا خوانده باشند . اینجا تا من باشم زنده میماند

پ.ن: دلم برا پ.ن تنگ شده بود.
عجب پست تاثیر گذاریه... دمم گرم